Mijn web-log is verhuisd, na veel ergernis ben ik overgestapt naar een gebruiksvriendelijker formaat. Dit weblog laat ik zo lang het gaat staan als een soort archief. Hartelijk welkom op,

http://ranchodascandeias.blogspot.com/

De langste dag van het jaar zit er aan te komen, het is dus de tijd van de mooie zonsondergangen. Helaas duren ze hier niet zo lang, hooguit een half uur en dan is het donker. Wat ze missen aan lengte maken ze echter goed met het prachtige licht, de foto geeft slechts een indruk. Het is me nog niet gelukt om de geweldige kleuren vast te leggen, daar heb ik een statief voor nodig. Het goede nieuws is dat vrijdag mijn vrouwtje weer thuis komt, je beseft pas hoe goed je het samen hebt als je elkaar een tijdje moet missen.

Het is maar druilerig weer op de Rancho, ik kan in ieder geval rustig slapen in de wetenschap dat er goed over me gewaakt wordt.

Na jarenlang voor ons gewerkt te hebben vrees ik dat er nu toch een einde komt aan de loopbaan van Sr. Pedro. Het is hier nu volop lente en alles schiet de gond uit, het gras, de planten, maar ook het onkruid etc. Nu is dat geen probleem voor een tuinman om dat bij te houden maar dan moet hij wel 5 dagen per week werken en dat schijnt voor Sr, Pedro een probleem te zijn. Ondanks ontelbare verzoeken, aanmaningen en de laatste tijd waarschuwingen komt hij toch meestal pas op donderdag opdagen. Het gevolg is dat hij de tuin niet bij kan houden en deze er erg onverzorgd uit begint te zien, nu heb ik veel met hem op maar we hebben niet voor niets een tuinman. Het is dus hoogst waarschijnlijk einde verhaal voor Sr. Pedro, met pijn in mijn hart want het is een goede vent en hij is al vanaf het begin bij ons maar zo kan het niet langer. Simba zal hem ook missen, die twee zijn met de jaren goede maatjes geworden.

Dat is de tijd dat ik mijn vrouwtje moet missen, ze gaat morgen weer naar Nederland om haar moeder te bezoeken. Normaal gesproken vind ik het niet erg want dan komt ze weer terug met een lading drop etc. maar door het vele bezoek de afgelopen tijd hebben we voorlopig nog drop zat. Gelukkig is ze na 3 weken weer thuis.

Dit is een van de vele kolibries die we in de tuin hebben, ze zijn ontzettend snel en het is moeilijk om ze goed op de foto te krijgen. Ik zal een paar logs maken over de verschillende soorten die er hier rond vliegen. Dit is de "Beija-flor Tesoura" het beestje is in het echt veel kleiner dan op deze foto, hij heeft zijn naam te danken aan zijn lange staart die op een schaar lijkt. Het zijn felle vogeltjes die hun territorium met hand en tand verdedigen tegen andere kolibries etc.

Foto by Flxc3xa1vio Cruvinel Brandxc3xa3o.

De berg achter ons huis wordt regelmatig beklommen, zo kan het gebeuren dat je vanaf de keukentafel het een en ander kunt volgen. Links van het midden zie je drie mannetjes naar boven klimmen via een van de makkelijkste routes, de volgende keer pakken ze een iets moeilijkere etc. tot ze aan de route toe zijn die een negatieve helling heeft. Dan is er een stuk van de wand dat naar je toe komt zodat je van de wand af hangt. Dus niet \ zoals in deze foto maar / als je het nog kunt volgen.

Onze Ridgeback is ondertussen alweer 6 jaar oud maar in de buurt van water is het nog net een pup, volgens mij was hij in de puppyklas beste maatjes met een labrador of zoiets. Hoe dan ook, water is altijd dolle pret.

Het is paartijd voor de gieren rondom de Rancho, dat betekent dat er hevige luchtgevechten worden gehouden waarbij een groep van een stuk of 6 gieren elkaar najagen. Soms komen ze heel laag over na een duikvlucht waarbij de lucht zo snel over de vleugels gaat dat je het letterlijk hoort suizen, waarom de gevechten gehouden worden weet ik niet, of om een partner of om een goede broedplaats. Het is in ieder geval vrij veel stress voor die beesten want op deze ietwat onsmakelijke foto zie je hoe er een letterlijk onpasselijk is geworden van de spanning en nodig van zijn lunch af moet. Dat, of hij is luchtziek geworden van al die rare capriolen in de lucht maar dat lijkt me sterk. De foto is genomen door Frank die het hele schouwspel met verbazing heeft staan bekijken.

Qua weer hebben Frank en Gaby het de afgelopen week niet zo getroffen, meestal bewolkt, soms zelfs een beetje regen. Toch was het een fijne week, gezellig met vrienden op stap is natuurlijk nooit verkeerd. Buzios is een leuk plaatsje waar je leuk uit kunt gaan en lekker eten kun je altijd, ook al is het geen stralend weer. Voor volgend jaar hebben we ook al weer plannen gemaakt, dan staat Ilha Grande op het programma.